Burza – interpretacja

Burza to kolejny, czwarty sonet ze zbioru Sonety Krymskie autorstwa Adama Mickiewicza. Został zainspirowany podróżą morską poety z Odessy na półwysep Krymski.

Żegluga – interpretacja

Żegluga to jeden z sonetów autorstwa Adama Mickiewicza znajdujących się w zbiorze Sonety Krymskie. Dzieło zostało napisane pod wpływem doświadczeń autora podczas jego rejsu z Odessy na półwysep Krymski.

Cisza morska – interpretacja

Cisza morska (na wysokości Tarkantut) to pierwszy, po Stepach Akermańskich sonet z cyklu Sonety Krymskie autorstwa Adama Mickiewicza. Podtytuł nawiązuje do rejsu autora z Odessy na półwysep Krymski. Cisza morska uważana jest za jeden z trzech sonetów „marynistycznych” wśród zbioru Sonetów Krymskich powstałych w czasie podróży Mickiewicza po Krymie i okolicach.

Stepy akermańskie – interpretacja

Stepy Akermańskie autorstwa Adama Mickiewicza to jedno z najważniejszych dzieł autora. Otwiera ono cykl Sonetów Krymskich, które zostały zainspirowane podróżami Mickiewicza po Krymie. Pierwotnie sonet został opublikowany w 1825 roku. Z kontekstu historycznego wiemy, że utwór powstał, kiedy wieszcz przebywał na wygnaniu i nie mógł powrócić do ojczyzny. Stąd też z sonetu wypływa widoczna tęsknota za ukochaną Litwą, którą Adam Mickiewicz musiał opuścić na zawsze po procesie filomatów i filaretów. 

Zbytki polskie – interpretacja

Wiersz Wacława Potockiego pod tytułem „Zbytki polskie” krytycznie ukazuje polską szlachtę XVII wieku. Krytykuje ich za między innymi rozrzutność, upodobanie do luksusów i niewypełnianie obowiązków wobec Rzeczpospolitej. Poeta, mimo swojego pochodzenia ziemiańskiego (niska szlachta), umiał trafnie i obiektywnie spojrzeć na Polaków i ich zachowanie. Autor dbał o losy ojczyzny i próbował wpływać na sytuację polityczną udziałem w wojnach, jak i pełnionymi obowiązkami podstarościego czy podczaszego. Oczywiście pisał również utwory, w których zamieszczał swoje refleksje na temat sytuacji społecznej.

Pokolenie (Wiatr drzewa spienia) – interpretacja

Autorem wiersza „Pokolenie” jest Krzysztof Kamil Baczyński. Utwór powstał w roku 1943. Poeta opisuje w nim pokolenie, którego młodość przypadała na czasy wojny. Można założyć, że wiersz jest właśnie o pokoleniu Kolumbów, młodych poetów tworzących w okresie II Wojny Światowej, a autor opisuje w nim swoje przeżycia.

Elegia o chłopcu polskim – interpretacja

Elegia o chłopcu polskim to jeden z najbardziej znanych utworów Krzysztofa Kamila Baczyńskiego. Doskonale przedstawia tematykę utworów pisanych przez autorów wywodzących się z „Pokolenia Kolumbów” – osób, które narodziły się w wolnej Polsce, jednak okres ich dorastania został naznaczony rozpoczęciem II Wojny światowej i koniecznością walki o wolną ojczyznę. Dzieła powstałe w tamtym okresie cechują się obecnością tragedii całego pokolenia, które naznaczone zostało piętnem wojny i związanych z nią licznych okrucieństw.

Niebo złote ci otworzę – interpretacja

Krzysztof Kamil Baczyński był wyjątkowym przedstawicielem pokolenia Kolumbów, czyli młodych ludzi dosięgniętych brutalnością wojny. Jednym z najsławniejszych jego wierszy jest erotyk napisany 15 czerwca 1943 – „Niebo złote ci otworzę”. Przedstawia on, na zasadzie zestawienia, wizję arkadyjskiego miejsca szczęśliwości oraz tzw. spełnionej apokalipsy.

Bohater romantyczny – definicja, główne cechy, przykłady

Bohater romantyczny to typ postaci literackiej, który wytworzył się w dobie epoki romantyzmu. Ten charakteryzujący się emocjonalnym podejściem do życia indywidualista dzielił się na kilka archetypów, w tym jeden Polski. Cechowały je jednak zawsze bunt, cierpienie i tragizm egzystencji. Bohater romantyczny – definicja i cechy Bohater romantyczny to postać literacka typowa dla epoki romantyzmu. Jest …

Czytaj dalej

Kryzys w branży szarlatanów – interpretacja

Konstanty Ildefons Gałczyński był poetą tworzącym w czasach współczesnych, który zasłynął oryginalnością, kontrastami oraz niezależnością. Jest autorem wielu wierszy, często poszytych humorem, które interpretowane były później przez innych artystów, np. Kryzys w branży szarlatanów. Utwór ten, będący satyrą na temat różnorodnych transformacji kulturalnych, został po raz pierwszy opublikowany w roku 1935, w czasopiśmie Środ­ki Li­te­rac­kie.