Ferdydurke – motywy literackie

“Ferdydurke” to awangardowa powieść Witolda Gombrowicza, która wydana została po raz pierwszy w roku 1937, jeszcze w czasach dwudziestolecia wojennego. Gombrowicz ukazał w niej liczne problemy społeczne, które ubrał w formę satyry i komedii.

Czło­wiek ak­to­rem w te­atrze świa­ta. Roz­waż pro­blem i uza­sad­nij swo­je sta­no­wi­sko, od­wo­łu­jąc się do frag­men­tu utwo­ru Stefana Chwina Syn kamienia oraz do wy­bra­nych tek­stów kul­tu­ry.

Ludzie często nie są ze światem szczerzy, ukrywają swoje emocje, ćwiczą uśmiechy i planują w myślach rozmowy tak, by nie pomylić się i nie pominąć w jej trakcie odpowiedniej kwestii. Można postawić odważną tezę, że mało jest w codziennym zachowaniu ludzi naturalności, że bez ustanku muszą się oni mierzyć  z wymogami dotyczącymi ich zachowania, z konwenansami i oczekiwaniami reszty społeczeństwa.

Zwyczaje i konwenanse – ważny element kultury czy niepotrzebny anachronizm? Rozważ problem i uzasadnij swoje zdanie, odwołując się do fragmentu Lalki, całej powieści Bolesława Prusa oraz wybranego tekstu kultury.

Od zawsze ludzkość kreowała w swoim życiu specjalne obyczaj, tradycje i kodeksy, według których starała się zachowywać i nadawała im znaczenie. Trwają one w społeczeństwie z pokolenia na pokolenie, powtarzane i utrwalane przez kolejne osoby, które często nawet nie zdają sobie sprawy, skąd wziął się dany obyczaj i czemu tak właściwie służył.